6

Piosenka.

Wpadasz na coś wysokiego i upadasz na ziemię

- Sonia, nic ci nie jest? – pyta przerażony pomagając ci wstać.

- Nic mi nie jest, nie martw się. Szukałam cię. -  kłamiesz mu prosto w oczy. – Mieliśmy iść na kawę.

- No pewnie. – uśmiecha się i wychodzicie razem z hali.

Po mimo później pory wypijacie kawę i zjadacie wielkie ciastka. Ty padasz po połowie i jak za dawnych czasów on zjada je za ciebie. Robicie lekkie zamieszanie swoimi niepohamowanymi napadami śmiechu. Wspominacie dawne czasy i opowiadacie co się zmieniło przez te 5 lat od waszego ostatniego spotkania.  On zwiedził pół świata grając w zagranicznych klubach i w reprezentacji, a ty? Zwykłe życie studenta.  Przez te lata nie miałaś nikogo, on też.

- A może wejdziesz do mnie na drinka? – pytasz stojąc po swoim domem.

- Oczywiście, tobie się nie odmawia.

Wchodzicie do twojego małego domku. Czujesz jego wzrok na sobie jego wzrok. Odwracasz się i widzisz jego zielone oczy patrzące w twoją stronę.

- Pamiętasz studniówkową noc?- pyta z nadzieją.

- A jakbym mogła Zbyszku zapomnieć. – uśmiechasz się delikatnie.

To co stało się później  było nie do przewidzenia. Wpija się w twoje usta, a ty odpowiadasz mu tym samym. Łapiecie oddech nie dowierzając w to co robicie. Bierzesz jego dłoń i prowadzisz was do sypialni. Tam stajesz na łóżku, żeby być na równi z nim i przytulasz się do niego.

- Na pewno tego chcesz? – słyszysz jego szept.

Nie odpowiadasz nic tylko rozpinasz jego koszule. Czujesz jego ciepłe dłonie ściągające twoją bluzkę, a później stanik. Kładzie cię delikatnie na łóżku i pozbywa się twoich butów oraz spodni, masz na sobie tylko majtki. Nie pozostajesz mu dłużna , męczysz się z jego spodniami, ale w końcu pozostawiasz go w samych bokserkach. Patrzysz mu w oczy i widzisz cień szaleństwa. Całujecie się długo, nawet nie poczułaś gdy pozbył się ostatnich części waszej garderoby. Złączyliście się w jedno. Wiedziałaś tylko jedno, dojrzał. Umiał wyczuć twoje potrzeby też było ci świetnie. Nie przestawał całować twojego ciała, a ty mruczałaś mu do ucha. Gdy nadszedł szczyt dreszcze przeszyły wasze ciała i pewnie nawet sąsiedzi po mimo dźwiękoszczelnych okien mogli usłyszeć twój krzyk. Pocałował cię mocno i przytulił do siebie. Wiedziałaś, że nie obudzisz się sama.

I w tym Zbyszek różnił się od Niego. Obudził cię rano delikatny pocałunek w ramię i jego zarost. Uśmiechnęłaś się i ubrana w jego koszulę poszłaś do kuchni. Podziwiałaś, tym razem w świetle dnia, jego świetnie zbudowane ciało. Zjadłaś kanapki i wypiłaś kawę, a następnie poszłaś pod prysznic. Lecz nie sama.

Pożegnaliście się i z uśmiechem ruszyłaś do pracy. Dzień minął bez problemu. Musiałaś tylko zostać trochę dłużej w pracy, bo zastąpiłaś swojego kolegę, który musiał iść na jasełka do swojej córeczki w przedszkolu. To skłoniło cię do refleksji nad twoim życiem. Przecież jesteś samotna i tkwisz w tej grze.  Musiałaś zrobić świąteczne zakupy. Nie jechałaś do rodziców, ponieważ od razy po świętach wzywały cię obowiązki zawodowe. Kupiłaś sobie trochę świątecznych smakołyków. W twoim koszyku znalazła się ryba, pierogi, barszcz i dużo słodyczy. Ze wszystkim wpakowałaś się do domu i w ogarnięta świąteczną atmosferą posprzątałaś.

Pracownicza wigilia i zaczęłaś świąteczny urlop. W wigilijny wieczór siedząc na parapecie wyczekujesz pierwszej gwiazdki. Gdy pojawia się na niebie uśmiechasz się po mimo łez, które spływają po twoich policzkach. Schodzisz i zapalasz świeczki zasiadając do samotnej kolacji. Składasz samej sobie życzenia i patrzysz na pusty talerz , który jak nakazywała tradycja postawiłaś dla zbłąkanego wędrowca. Słyszysz pukanie do drzwi, ale przecież nikogo się nie spodziewałaś. 

Wróciłam!!! I przepraszam :( Ale pen się znalazł i teraz mogę już dodawać rozdziały bez problemu :) Po tym opowiadaniu chyba zawieszę na chwilę swoją działalność, jednak matematyka nie wybiera ;/
Komentarz nie gryzie, a sprawi, że matematyka lepiej wejdzie mi do głowy :D 
Pozdrawiam serdecznie
Autorka <3